تنبلی

روزی که این وبلاگ رو با انرژی بسیار زیاد راه انداختم حتی فکرش رو هم نمیکردم که این جوری خاک بخوره و هر از چندگاهی جایگاه پست هایی باشه که بطور اتوماتیک به این وبلاگ فرستاده میشن .

توی این مدت نه تنها عطشم به نوشتن فروکش نکرده بلکه شاید دهها برابر بیشتر شده . اما هر از چند گاهی که اراده میکنم وبلاگم رو آپدیت کنم ، حسی ناشی از ناپختگی مانعم میشه تا این کارو بکنم . بالاخره شروع میکنم . شاید همین چند روز آینده .

پاسخ دهید